Odpowiednią porą sadzonkowania azalii jest marzec i kwiecień, gdyż w tym czasie sadzonki lepiej się ukorzeniają. Można także ciąć sadzonki w późniejszym okresie, a mianowicie podczas formowania koron roślin, które są już w uprawie; na sadzonki wykorzystujemy wtedy ścięte pędy, jednak rośliny ukorzeniają się niedostatecznie, są słabe i źle wytrzymują zimowanie, a okres produkcji przedłuża się i trwa nie dwa, lecz lata.
Na sadzonki wybieramy pędy młode, wierzchołkowe, nie zdrewniałe, z roślin jednorocznych lub pędy tworzące się wokół pąków kwiatowych; pędy te wyłamujemy wraz z piętką, lekko wygładzając ją nożem. Sadzonki o 3 - 4 międzywęźlach (długości 4 - 6 cm) umieszczamy w mnożarkach lub w inspektach o temperaturze 18 ? 22C, na umiarkowanie ciepłym podłożu, w dobrze wypłukanym piasku z dodatkiem ? trocin z drewna miękkiego (osika, topola, lipa) lub torfu. Sadzonki po posadzeniu obficie podlewamy, przykrywamy szybami lub oknami i starannie cieniujemy, a w późniejszym okresie lekko zraszamy tak, aby stale były wilgotne. Po ukorzenieniu się sadzonek, co następuje w ciągu 6 - 7 tygodni, wysadzamy rośliny do zimnych inspektów, które lekko cieniujemy, trzymamy wilgotno i dobrze wietrzymy. Po miesiącu okna zdejmujemy, pozostawiając rośliny na wolnym powietrzu. W lipcu uszczykujemy wierzchołki sadzonek, aby spowodować rozrośniecie się rośliny.
Pielęgnowanie i przycinanie sadzonek.
We wrześniu zakorzenione sadzonki sadzimy na parapetach w szklarni niezbyt gęsto, aby swobodnie rozrastały się wszerz - tworząc korony. W szklarniach utrzymujemy temperaturę od 7 do 10C i przestrzegamy silnego wietrzenia. W zimie rośliny podlewamy umiarkowanie wodą miękką nie zawierającą wapnia.
W marcu następnego roku przystępujemy do cięcia i formowania koron. Cięcie wykonujemy ostrym sekatorem, żeby nie miażdżyć pędów. Ponieważ korony są nieregularne, przycinamy pędy wybiegające znacznie poza obręb korony; przycinanie stosujemy również, aby spowodować lepsze rozkrzewienie się roślin.